Logowanie do konta użytkownika
Konto użytkownika
Imię i nazwisko/nick
E-mail
Hasło
Powtórz hasło
Newsletter
Więcej

Słodycz, która zdrowia doda...

17 grudnia 2018
Autor: Joanna Myszor

Okres zimowy przed nami. Niedźwiedzie zapewne już smacznie śpią, a my – ludzie musimy najbliższe tygodnie jakoś przetrzymać – najlepiej w zdrowiu i dobrej kondycji. Byle do wiosny! Niektórzy szusować będą po śnieżnych stokach i wygrzewać się w alpejskim słońcu, inni wygrzewać, ale przed kominkiem – w wełnianych skarpetach i ze szklanką malinowej herbaty z miodem w ręce. Bo to miód właśnie jest jednym z częściej stosowanych zimą naturalnych produktów – odżywczych, ale i leczniczych. Od lat jest także wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym.

Choć spożycie miodu w Polsce nie jest wysokie, bo tylko około pół kilograma na osobę rocznie, to tradycje jego wykorzystania w różnej postaci są bardzo długie. Od starożytnych wzmianek o miodzie jadalnym, przez średniowieczne zapiski o tym pitnym, aż po współczesność i najnowsze produkcje naturalnych kosmetyków, oczywiście z miodem w składzie. Nasza wiedza na temat miodu często ogranicza się do informacji, że jest słodki, produkowany przez pszczoły i że na sklepowych półkach jest przynajmniej kilka jego rodzajów. Mamy do wyboru miody nektarowe, spadziowe lub mieszane, a wśród nich m.in. akacjowe, lipowe czy wielokwiatowe.

Miód faktycznie produkowany jest przez pszczoły – z nektarów, lub tzw. spadzi, czyli miodowej rosy, która występuje latem na gałęziach, pędach i listkach roślin. Miodowa rosa - to po prostu odchody owadów odżywiających się nektarem owoców. Może nie brzmi to zachęcająco, ale spadziowe miody to produkty posiadające wiele zalet i zdrowotnych właściwości. Są ciemniejsze i nie są tak słodkie, jak te nektarowe, są jednak bogatsze od nich w związki mineralne i substancje antybiotyczne. Przyjmuje się, że miody spadziowe – szczególnie te z drzew iglastych jak jodły czy świerki – świetnie sprawdzają się w leczeniu schorzeń dróg oddechowych. Miód spadziowy pomaga w leczeniu przewlekłego kataru i schorzenia zatok, ale też w przypadku chorób serca, chorób reumatycznych czy nawet schorzeń skóry. Zaleca się go też osobom osłabionym, z anemią, czy w okresie rekonwalescencji. Podobno miód spadziowy podaje się nawet górnikom pracującym w kopalniach uranu, ponieważ przeciwdziała skutkom napromieniowania.

Wśród miodów nektarowych najbardziej popularny jest ten wielokwiatowy. Jego właściwości antybiotyczne nie są wysokie, ale z pewnością jest to miód który służy osobom cierpiącym na schorzenia górnych dróg oddechowych. Pomoże tym, którzy uczuleni są na pyłki roślin, aby dolegliwości były mniej odczuwalne. Właśnie ta odmiana miodu, ze względu na swój smak, polecana jest dzieciom. Niskie właściwości antybiotyczne posiadają też miód akacjowy i rzepakowy. Ten pierwszy pomaga w kłopotach z przemianą materii - reguluje trawienie i zapobiega zaparciom. Stosowany w chorobie wrzodowej żołądka przyspiesza odnowę błony śluzowej. Ceniony jest także w leczeniu schorzeń nerek i układu moczowego. Jest to miód bogaty we fruktozę, dlatego może być spożywany przez osoby chore na lekką postać cukrzycy. Stosowanie miodu akacjowego na rany powoduje ustępowanie zakażenia. Natomiast szklanka ciepłego mleka z miodem akacjowym może być zbawieniem dla tych, którzy cierpią na bezsenność.

Jeżeli chodzi o miód rzepakowy, to pozyskuje się na przełomie kwietnia i maja. Ze względu na małą zawartość wody szybko się krystalizuje. Jest bogaty w bor, ale poza tym nie posiada wielu składników mineralnych. Jednak te, które są – są wyjątkowo dobrze przyswajane przez organizm np. żelazo na poziomie 63%. Dzięki temu, że ma wysoką zawartość cukrów prostych, łatwo przyswajalnych przez organizm jest odpowiedni dla ludzi osłabionych, wyczerpanych fizycznie i psychicznie. Za najbardziej wartościowy obok miodów spadziowych, uznaje się nektarowy miód gryczany. W niektórych krajach nazywany też “miodem starców”. Gryka zawiera rutynę – substancję, która m.in. uszczelnia naczynia krwionośne i hamuje powstawanie zmian – także w sercu. Według naukowców rutyna wpływa też na przyspieszenie gojenia się wewnętrznych i zewnętrznych ran. Jak twierdzą znawcy miodów – miód gryczany należy spożywać przy zapaleniu opłucnej i jaskrze.

Każdego dnia powinno się spożyć jedną łyżkę stołową miodu. Na więcej pozwolić mogą sobie osoby starsze oraz osłabione, po ciężkich chorobach czy antybiotykoterapii. Dobrym sposobem na to, aby był bardziej skuteczny jest rozpuszczenie miodu w szklance letniej wody. Taką mieszaninę powinno się robić wieczorem i odstawić na całą noc. Kiedy wypijemy ją rano – koniecznie naczczo, przynajmniej pół godziny przed śniadaniem – właściwości lecznicze zastosowanego miodu zwiększą się nawet 250 razy! Choć miód jest wysokokaloryczny nie powoduje nadwagi, nie zwiększa też ryzyka wystąpienia próchnicy u dzieci.

Oprócz spożywczego wykorzystania miodu, stosuje się go także w kosmetykach – tych produkowanych na skalę masową, ale przede wszystkim – tych naturalnych z domieszką prawdziwego, naturalnego miodu. Dzięki swoim właściwościom antybiotycznym, miód stosuje się na rany i oparzenia. Nie dopuszcza do tworzenia się pęcherzy i blizn pooparzeniowych. Dzięki okładom z miodu rany szybciej oczyszczają się z ropnej wydzieliny, a ryzyko ponownego zakażenia uszkodzonej skóry jest mniejsze.

Miód – nałożony na skórę zaopatruje ją w glukozę oraz inne substancje energetyczne. Skóra jest nie tylko lepiej odżywiona, ale i nawilżona. Po zastosowaniu maseczki z miodu skóra staje się bardziej napięta, gładka i miękka, a zmarszczki są mniej widoczne. W okresie zimowym często zdarza się nam, że usta są spierzchnięte. Aby temu zaradzić wystarczy rozsmarować na nich niewielką ilość miodu. Maseczki stosuje się także do twarzy – bardzo często w połączeniu z mlekiem i żółtkiem. W połączeniu z sokiem z ogórka i wodą – miód tworzy tonik do przemywania twarzy (cery tłustej i zanieczyszczonej). Masaż ciepłym miodem, powoduje natomiast nie tylko odżywienie skóry, ale jest też świetną metodą relaksującą. Ciepły miód, jego konsystencja oraz zapach współtworzą niepowtarzalną całość o wyjątkowym działaniu na wszystkie nasze zmysły.

Mimo tylu zalet tej złotej substancji, nie wszyscy mogą miód spożywać czy nawet stosować na skórę. Osoby, które nie tolerują miodu lub są uczulone na pyłki kwiatowe obecne w miodzie powinny absolutnie zaprzestać spożywania i używania miodu. I najważniejsze o czym trzeba pamiętać wybierając miód - w przypadku zjemy lub wysmarujemy się jego sztucznym odpowiednikiem, lub mieszanką ze sztucznymi składnikami – wszystko to, o czym traktuje ten artykuł nie będzie miało odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie naszego zdrowia i urody.

Tekt pochodzi z miesięcznika Szaman 2009 rok

Źródło: Szaman

Fot.: CC0 Creative Commons, Pixabay.com

Tagi:
Komentarze:
Przepisz tekst z obrazka:
NVYAG
O nas
Redakcja Portalu Medycyny Naturalnej grella.pl
40-022 Katowice, ul. Damrota 6
tel.: (32) 257 15 90
kontakt@grella.pl
Redaktor naczelny: Aldona Minorczyk-Cichy
Znajdz nas
Zapisz się do newslettera i otrzymuj comiesięczną porcję wieści.