Logowanie do konta użytkownika
Konto użytkownika
Imię i nazwisko/nick
E-mail
Hasło
Powtórz hasło
Newsletter
Więcej

Miód – lek wszech czasów

5 września 2018
Autor: Zbigniew T. Nowak

Na próżno szukać w starych księgach dokładnych informacji, kto jako pierwszy poznał nadzwyczajne zalety lecznicze miodu. Mógł być to na przykład jakiś mądry Egipcjanin, który rozkoszował się jego słodyczą – zanim wieść o nim trafiła na dwór faraona. Jedno jest pewne: miód zaliczamy do najcenniejszych darów przyrody, jakie kiedykolwiek na przestrzeni dziejów znała ludzkość. Przydaje się w każdym domu przez cały okrągły rok, a już szczególnie w zimie i na przedwiośniu, kiedy słabną zwykle nasze siły witalne i częściej popadamy w przeróżne infekcje.

W krainie pachnącej miodem

Polska od dawien dawna słynęła z dobrego miodu. To właśnie u nas zakwitają na dziewiczych terenach przeróżne zioła, kwiaty i drzewa, z których nektaru pracowite pszczoły potrafią wyprodukować w ulu ten dobroczynny lek. Tymczasem przeciętny Polak zjada go rocznie około 62 dekagramów, natomiast bliski sąsiad – Niemiec około 2 kilogramów. Pora podjąć w Polsce szeroko zakrojoną akcję edukacyjną, że produkty pszczele – nie tylko miód potrafią oddalić od człowieka szereg chorób.

Wyróżniamy sporo odmian miodu. I choć norma polska mówi, że jest w handlu miód lipowy, wielokwiatowy, rzepakowy, gryczany, akacjowy, spadziowy z drzew iglastych i liściastych, wrzosowy, to jednak chyba każdy pszczelarz ma w bliskim sąsiedztwie taki rejon, gdzie np. można pozyskać trochę rzadsze jego odmiany. Do nich można zaliczyć miód leśny, chabrowy, łąkowy, fasolowy, nawłociowy, koniczynowy, mniszkowy, wierzbowy, malinowy, nostrzykowy itd. Wszystko zależy od zbiorowisk roślin w konkretnym rejonie.

Miodem można się kurować na różne sposoby. Można nim smarować np. chleb (razowy!), dodawać do herbaty lub herbatek ziołowych i owocowych. Ale istnieje też metoda, aby wykorzystywać go do sporządzania domowych leków na rożne dolegliwości.

Miód lipowy na zimowe infekcje

Miód lipowy pszczoły produkują z nektaru lipy. Niekiedy jest trudny do uzyskania, gdyż coraz trudniej o takie rejony, gdzie rośnie dużo jej drzew. Częściej jako miód lipowy oferuje się miód z przewagą nektaru lipowego, ale z domieszką nektarów innych roślin, które kwitną w tym samym czasie. Taki prawdziwy miód ma intensywny aromat (zawiera bowiem aż 0,24% olejku lotnego), przypominający zapach świeżych kwiatów tego drzewa, odznacza się dość ostrym smakiem, ma też delikatną goryczkę. Niekiedy można w nim wyczuć nawet słaby aromat mięty (taki czysto lipowy miód pozyskuje się na Mazurach). Jego kolor jest zwykle jasnobursztynowy lub ciemnosłomkowy.

Miód lipowy to sprawdzony środek na przeziębienie, grypę, nieżyt górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli i płuc – przebiegające z gorączką. Jak wskazują wyniki badań klinicznych - pomaga skutecznie unieszkodliwić m.in. gronkowce, paciorkowce i drożdżoidalne grzyby chorobotwórcze. Więcej na ten temat piszę w mojej książce „Antybiotyki z apteki Pana Boga”.

Warto po niego sięgać, gdy dokucza zapalenie zatok, katar, angina, kaszel, kłopoty z odkrztuszaniem (upłynnia wydzielinę zalegającą w oskrzelach i gardle). Ułatwia oddychanie w infekcjach dróg oddechowych, łagodzi dokuczliwe „drapanie w gardle”, oddala chrypkę i suchość w gardle. A ponieważ wpływa łagodnie uspokajająco, gwarantuje nam także spokojniejszy sen podczas infekcji. Niesie ulgę w bólach reumatycznych, gośćcowych, mięśniowych wywołanych przeziębieniem czy grypą oraz w „zimowym łamaniu w kościach”.

Miód lipowy z czosnkiem i koprem włoskim

Składniki:

10 sporych ząbków czosnku (byle nie chińskiego!),

4 łyżki nasion (owoców) kopru włoskiego,

400 g niegęstego miodu lipowego.

Przygotowanie:

Czosnek dokładnie miażdżymy. Nasiona kopru (idealnie suche) mielimy na jednolity proszek w młynku do kawy. Wszystko razem starannie mieszamy w szczelnym słoiku z miodem. Lek przechowujemy w lodówce (trzyma się w takiej postaci nawet kilka miesięcy). Nie przygotowujmy z niego zbyt dużego zapasu, warto mieć zawsze świeżą porcję, chyba że na wiosnę zaczyna już kiełkować czosnek i traci powoli swe właściwości.

Stosowanie:

Po 1 łyżce miodu czosnkowo-koperkowego 3 razy dziennie (długo ssać). Starszym dzieciom poleca się po ½ łyżeczki tego miodu, najlepiej przed snem. Zażywając taki lek, nie mamy zbyt przykrego oddechu po czosnku, bo przysłania go nieco dawka aromatycznego kopru włoskiego.

Pożytek dla zdrowia:

Miód czosnkowo-koperkowy bardzo przydaje się w różnych infekcjach dróg oddechowych: zapaleniu i bólu gardła, zapaleniu jamy nosowo-gardłowej, migdałków podniebiennych, anginie i szkarlatynie (inaczej płonica). Ma potwierdzone działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne (stanowi naturalny antybiotyk). Pozwala łatwiej odkrztuszać, kiedy w oskrzelach zalega gęsta wydzielina (zasługa głównie nasion kopru włoskiego). Działa osłonowo na błony śluzowe dróg oddechowych. Zapobiega i leczy przeziębienie, grypę, zapalenie oskrzeli, a nawet płuc. Łagodzi także napady męczącego kaszlu.

Miód spadziowy z drzew iglastych

To równie przydatny miód w leczeniu i zapobieganiu zimowo-wiosennym infekcjom. Powstaje ze spadzi zbieranej z drzew świerka, jodły, sosny lub modrzewia. Czasem pszczoły wytwarzają go ze spadzi osadzanej na pędach tui.

Miód ten długo nie krystalizuje i zazwyczaj nie jest przejrzysty. I jeszcze jedno: miód spadziowy wytwarzany wiosną ma zawsze zabarwienie jaśniejsze niż ten wytwarzany późnym latem lub wczesną jesienią.

Smak miodu spadziowego jest raczej delikatny, niezbyt słodki. Posiada delikatny aromat żywicy albo lekko korzenny. Wyróżnia go to, że potrafi zawierać więcej cennych biopierwiastków niż miód nektarowy.

Z wielkim powodzeniem warto go polecić ludziom, którzy cierpią z powodu nawracających infekcji dróg oddechowych. Wykazuje dobroczynne działanie w leczeniu zapalenia oskrzeli, płuc, gardła, migdałków podniebiennych oraz zatok. Posiada zdolność niszczenia bakterii, wirusów i grzybów chorobotwórczych często atakujących człowieka w okresie jesienno-zimowo-wiosennym. Jest dobrym środkiem odżywczo-regeneracyjnym dla ludzi starszych, wyczerpanych długimi chorobami (np. infekcyjnymi), a także dzieci.

Miód leśny – perła wśród miodów

Dopóki mamy jeszcze w Polsce nieskażone i piękne - dziewicze lasy, możemy pochwalić się także bardzo cennym, można powiedzieć - rzadkim miodem. Ten miód można pozyskać tylko wtedy i uznawać go za typowy, jeśli pasieka znajduje się gdzieś w głębi lasu, gdzie od późnej wiosny do lata na słonecznych polanach i przyleśnych pastwiskach, nieużytkach kwitną masowo przeróżne zioła i inne rośliny, np. jeżyny czy maliny. Jaką obfitość gatunków roślin można spotkać w tym okresie w lasach wiem doskonale z doświadczenia, bo nie było chyba takiego roku, abym nie robił tam setek zdjęć do moich książek i innych publikacji. Kto uzyska taki czysty miód leśny, ten może powiedzieć, że daje w nim człowiekowi zdrowie.

Miód leśny – zwykle z przewagą nektaru kwiatów maliny lub jeżyny to sprawdzony lek na zimowo-wiosenne przypadłości. Ma raczej delikatny aromat i wyraźnie bursztynowy kolor. Czasem posiada posmak żywicy. Przeważnie dość szybko krystalizuje.

Działa napotnie, przeciwzapalnie, rozgrzewająco, a także przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i przeciwgrzybicznie. Okazuje się wprost nieoceniony, gdy wracamy do domu zziębnięci, gdy zaczyna boleć kręgosłup czy stawy.

Miód z imbirem i czosnkiem

 Składniki:

6 opakowań (po 15 g) sproszkowanych kłączy imbiru (dobrej firmy),

½ szklanki drobno posiekanych ząbków czosnku (byle nie chińskiego!),

1 słoik (500 g) miodu malinowego, leśnego lub spadziowego z drzew iglastych (koniecznie płynnego).

Przygotowanie:

Ząbki czosnku po obraniu ze skórki drobniutko posiekać i zmiażdżyć. Miód, sproszkowane kłącze imbiru i czosnek dobrze wymieszać w szczelnym, wyparzonym słoiku (najlepiej wsypywać proszek stopniowo – nie od razu).

Stosowanie:

Po 1–2 łyżki miodu imbirowo- czosnkowego 2–3 razy dziennie między posiłkami. Przed zastosowaniem miód wymieszać.

Pożytek dla zdrowia:

Systematyczne zażywanie tego specyfiku zdecydowanie łagodzi i oddala bóle reumatyczne, artretyczne, mięśniobóle, spowodowane stanem zapalnym stawów i kręgosłupa. Działa też skutecznie przeciwzapalnie. Działa rozgrzewająco (pomaga również w bólach o podłożu przeziębienia i grypy). Warto go mieć zawsze pod ręką w zimie, kiedy wracamy do domu zziębnięci. Bardzo skutecznie pobudza pracę układu odpornościowego, przez co stajemy się odporniejsi na patogeny chorobotwórcze. Broni również przed nowotworami. Stanowi sprawdzony lek o działaniu antybiotycznym (zwalcza bakterie i wirusy). Może być też zalecany w zapaleniu zatok.

Źródło: Portal Medycyny Naturalnej

Fot.: Zbigniew T. Nowak
Polska od dawien dawna słynęła z dobrego miodu. To właśnie u nas zakwitają na dziewiczych terenach przeróżne zioła, kwiaty i drzewa, z których nektaru pracowite pszczoły potrafią wyprodukować w ulu ten dobroczynny lek

Komentarze:
Przepisz tekst z obrazka:
IKRLN
O nas
Redakcja Portalu Medycyny Naturalnej grella.pl
40-022 Katowice, ul. Damrota 6
tel.: (32) 257 15 90
kontakt@grella.pl
Redaktor naczelny: Halina Jurkowska
Znajdz nas
Zapisz się do newslettera i otrzymuj comiesięczną porcję wieści.