Logowanie do konta użytkownika
Konto użytkownika
Imię i nazwisko/nick
E-mail
Hasło
Powtórz hasło
Newsletter
Więcej

Wrzosy – piękne i... przeciwzapalne

22 października 2018
Autor: AC

Podziwiamy je późnym latem i jesienią. Białe, częściej w różnych odcieniach fioletu – zachwycają urodą, zwłaszcza, gdy rosną w grupach. Czy wiesz jednak, że są także rośliną leczniczą? Rzadko używaną, a szkoda, bo działają przeciwzapalnie i przeciwbólowo.

Wrzos jest rośliną leczniczą, na którą zapotrzebowanie jest zmienne i z naddatkiem zaspakajane z bogatych zasobów naturalnych. Po raz pierwszy jako roślina lecznicza opisany został w XV wieku przez Hieronymusa Brunschwiga. W następnym wieku wspominany był przez Pierandreę Matthioliego, Hieronima Bocka i Theodorusa Tabernaemontanusa]. Wykorzystywany jest w lecznictwie ludowym i w homeopatii.

Jako surowiec zielarski używane jest ziele wrzosu (Herba Calunae, dawniej Herba Ericae), jak i kwiaty wrzosu (Flos Callunae, dawniej Flores Ericae). Pozyskuje się je na początku kwitnienia, pod koniec sierpnia. Ścina się gałązki z kwiatami w połowie ich wysokości. Kwiaty zbiera się ręcznie. Surowiec suszy się w miejscach przewiewnych i zacienionych.

Zioła te mają działanie przeciwzapalne (zwłaszcza na cewkę moczową, moczopędne (dzięki flawonoidom), przeciwreumatyczne, uspokajające i napotne. Wrzos wzmagać ma także wydzielanie soku żołądkowego za sprawą związków goryczowych i działać słabo rozkurczowo. W lecznictwie ludowym stosowany był zwłaszcza w celu odkażania dróg moczowych i jako środek uspakajający przy bezsenności. Działanie przeciwbakteryjne jest skuteczne przy alkalicznym odczynie moczu, bowiem wówczas w wyniku hydrolizy arbutyna ulega rozkładowi na hydrochinon. Przeciwbakteryjnie działają także związki polifenolowe. Hamująco na rozwój flory bakteryjnej w przewodzie pokarmowym wpływają garbniki.

Ziele stosuje się przy schorzeniach dróg moczowych, chorobach nerek i przewodu pokarmowego, przeroście prostaty oraz pomocniczo przy chorobach reumatycznych, chorobach wątroby i bezsenności, przy zaburzeniach krążenia i menstruacji podczas przekwitania. W lecznictwie ludowym kąpiele z wrzosu stosowano także przy krzywicy, a ziele przy schorzeniach dróg oddechowych i chorobach reumatycznych.

Badania dowiodły, że roślina ta nie tylko nawilża skórę, ale też ochrania ją przed wpływem szkodliwych czynników zewnętrznych. Ma regeneracyjne właściwości stanowi cenny składnik mieszanek ziołowych stosowanych do kąpieli kosmetycznych i leczniczych. Wrzos ujędrnia skórę i sprawia, że wygląda ona młodziej. Wchodzi często w skład gotowych preparatów ziołowych przeznaczonych do pielegnacji ciemnych włosów.

Wrzos należy również do szczególnie cenionych roślin miododajnych. Miód wrzosowy należy do najlepszych miodów kwiatowych, ma konsystencję galaretowatą i jest trudny do odwirowania z plastrów. Znalazł zastosowanie głównie w leczeniu schorzeń prostaty. W stanie płynnym ma zabarwienie czerwonobrunatne i konsystencję galaretowatą. Ma też silny aromat i charakterystyczny ostry słodko-gorzki smak.

Napar z kwiatów wrzosu zwyczajnego:

1,5 łyżki suszonych kwiatów na dwie szklanki gorącej wody. Parzyć pod przykryciem, najlepiew w termosie. Po zalaniu suszu wodą naczynie należy zakręcić i odstawić na godzinę. Standardowe dawkowanie to pół szklanki od dwóch do czterech razy dziennie. Działa moczopędnie i odkaża drogi moczowe. Na poprawę apetytu należy pić napar z kwiatów wrzosu pół godziny przed posiłkiem.

Źródło: Portal Medycyny Naturalnej

Fot.: CC0 Creative Commons, Pixabay.com

Komentarze:
Przepisz tekst z obrazka:
SUDRT
O nas
Redakcja Portalu Medycyny Naturalnej grella.pl
40-022 Katowice, ul. Damrota 6
tel.: (32) 257 15 90
kontakt@grella.pl
Redaktor naczelny: Aldona Minorczyk-Cichy
Znajdz nas
Zapisz się do newslettera i otrzymuj comiesięczną porcję wieści.